 |
| Terugblik |
16-nov-2009 | Sufi met Umtul Valeton-Kiekens |
Sufisme is ontstaan uit groepen zoals de nomaden die rond een wijze verbleven en door hem onderwezen werden. Jezus en Abraham waren zulke wijzen. Toen de Islam zich gewapenderwijs ging uitbreiden, sloten de sufi’s zich aan bij dat nieuwe geloof om geen problemen te krijgen. Zo werd het Sufisme een mystieke stroming binnen de Islam. Maar de regels van de Islam en de Sharia waren voor hen minder zaligmakend. Ze hielden zich meer bezig met de diepere gedachten over geloven. Pythagoras, de denker, werd gezien als de grondlegger van de Sufileer mét daarna zijn opvolger Plato. Ze hadden een esoterische school, waar zelfs ook vrouwen op mochten. Plato begon met de schoonheid van de aarde, dan kwamen andere vormen van schoonheid en daarna de essentie van de schoonheid zelf. God is de essentie van alle leven, van de hele schepping, dus alles is één, één energie. De zienswijze van Plato was monotheïstisch: er is één God - Al Er Is. Allah is God. Dat is een mystiek concept. De weg van de Sufi is de weg naar je hart, de weg van liefde. Rumi, filosoof en dichter uit Perzië, was docent in de Islamleer en vluchtte naar Turkije. Hij was bezig de grenzen van de sharia te verkennen, wat daar een beetje moeilijk lag. Inayat bracht Sufisme rond 1900 naar het Westen, eerst in Amerika en later in Europa. Hij had profetisch inzicht en gaf ook in Nederland lezingen over een andere manier van denken over geloof. Zo ontstonden verscheidene ordes, genootschappen met verschillende uitgangspunten. Zo’n Sufiorde bestond uit een leraar met meerdere leerlingen. Het was niet zo dat een leerling zijn hele verdere leven bij die leraar bleef. Er kwam een moment dat ze allemaal hun eigen weg gingen. Het is ook geen geloof met dogma’s. Inayat wilde het vuur in je hart en het licht in je ziel ontsteken. Ook wilde hij de Sufileer weer ontkoppelen van de Islam. Hij was zelf wel Moslim maar zijn leerlingen kwamen uit allerlei godsdiensten. Maar allen zijn ze ruimdenkend en vinden waarheid in alle godsdiensten. In Nederland vind je de Soefi Orde, het Soefi Contact en de Sufi Way, waar Umtul aan verbonden is. Sufi Way heeft in Katwijk een tempel, die ze niet alleen zelf gebruiken maar die je ook kunt huren voor universele erediensten zoals voor Hindi en de Boeddha. De leider kiest een onderwerp uit heilige boeken van een religie. Men preekt geen tegenstellingen maar eenheid in bescheidenheid. In wezen zijn we allemaal een. Mensen hebben behoefte op verschillende manieren met geloof om te gaan. De groepen zijn open, iedereen kan er heen en ieder mens heeft zijn eigen pad. Een leraar is ook maar een tijdelijk meester, na een tijd gaat ieder weer zijn eigen weg. Alleen is er dan het gevoel van verbondenheid, je voelt je thuis. Verschillende ordes gebruiken nog steeds dezelfde oude woorden. Dat is de mystiek van het oude woord. Sufi komt van Sofia = wijsheid, maar dan wel innerlijke wijsheid. We zoeken de heilige vonk in onszelf. God leeft in ieders hart. Meditatie vereist discipline, de adem is de levensader en kan ons helpen bij de meditatie. Een Zikr is een regel met veel klinkers die vaak herhaald wordt. Het is een herinnering aan God. Na dat herhalen, wel 5000 keer of een veelvoud daarvan, is de stilte en de meditatie. Je verbindt jezelf met de goddelijke kracht. Voor elke tijd is een andere methode, maar de oude woorden zijn zeer waardevol. De sufi’s zijn een romantisch tipje van de sluier om de weg naar het hogere te openen. We moeten de wereld begrijpen. Begrip komt uit de Bron van het Al. Er zijn meerdere groeperingen met wijsheid, warmte en liefde. Er is geen exclusiviteit. Ieder heeft het recht zijn eigen weg te volgen. De innerlijke wijsheid leer je van binnenuit. Daar staat het intellect tegenover. Dat is de wereldse interpretatie van verworven kennis. Na de pauze las Umtul een paar gedichten voor en legde de kleuren uit van de verschillende elementen: Aarde is geel, Water is groen, Vuur is rood, Lucht is blauw en Ether is violet. Umtul vertelde nog dat de mensen bij de Sufi Way veel werken met muziek. Omdat ze nu geen muziek mee had werd al een afspraak gemaakt om in de toekomst een huisavond met muziek te houden. De datum was nog niet afgesproken dus die komt nog.
|
12-dec-2009 | Boventoonzang en Klankschalen met Bovent Borg Diem Groeneveld |
Borg Groeneveld begon, zonder veel te zeggen, te zingen, eerst gewoon maar gaandeweg kwamen de boventonen door, heel apart.Het was muisstil in de zaal en dat bleef het ook toen hij zich omdraaide om met de klankschalen te gaan werken. Als hij een klankschaal vlak bij zijn mond hield kon je ook boventonen horen. De grote gong maakte zelf al verschillende geluiden tegelijk. De kleine klankschalen klonken ook anders als hij ze met de open kant naar ons toe hield. Sommige hadden een heel warme klank, andere een scherpe.Daarna nam hij de Tampura ter hand. Het is een Indiase langhals luit, een begeleidend instrument voor een mannenstem. Hij heeft vier snaren en geeft een grondtoon per snaar met verschillende boventonen. Borg zingt de Hindoestaanse tempelzang en koestert de toon. Zingen is makkelijker dan praten en boventonen zijn heel gewoon. Bij iedereen hoor je weer andere boventonen en door de stand van je mond verandert de boventoon van hoogte. Als je goed klinkers kan vormen kun je boventonen zingen.Borg toonde ook zijn steeldrum, een instrument met verschillende tonen, en zijn handorgel, met 12 tonen. Als hij vals zou klinken, zouden zijn haren rechtovereind gaan staan, zei hij, maar zo te zien was dat al een beetje het geval. Hij had nogal kort haar moet je weten.Hij haalde boventonen uit zijn mond door op zijn wang te tikken. Nu dat waren er wel meer, die dat konden. Dat was een mooie voorbode van wat ons te wachten stond na de pauze.
PAUZE
Boventoon zingen is een heel precies werk. Hij liet een lange toon horen die van een hoogte was. Na een tijdje hoorden we de boventonen meekomen. Op zijn vraag hoeveel boventonen we gehoord hadden, antwoordden de meeste drie of vier. een man hoorden er tien en die had het goed en dus een veel beter gehoor dan de anderen. Toen mochten we met hem mee gaan doen. Door in je hand te zingen op een toon zo in de richting van je oor moest je kunnen horen of het wat was. Borg hoorde hier en daar wat gebeuren en ook daardoor deden we steeds meer ons best er wat van te maken. Ik denk dat het grootste probleem was dat we ons gehoor niet mee hadden en daarom zelf niet konden horen hoe mooi het allemaal wel niet was. Aan het enthousiasme van Borg was te merken dat het steeds beter ging.Het zelf zingen van de boventonen kan therapeutisch werken. De U werkt op de wervelkolom, de OE op bekken en benen, de I doet wat met je keel en de overgang van U naar OE naar I geeft de verschillende hoogten van de boventonen.Bij het mantra-zingen zing je OHM wat gaat naar het O-A-U-M, zodat het mantra-zingen zich ook leent om boventonen te zingen. Vooral de OE leent zich er voor om te gespannen te zingen, maar je moet je niet forceren. Je moet genieten.Als hij op het eind weer op de tampura speelt horen we nu de boventonen beter dan voor de pauze, we leren al.
Dat het zingen van de boventonen therapeutisch werkt, kon je merken aan de aanwezigen. Iedereen was verrukt over de avond, zo positief dat iemand zich spontaan tot lid bombardeerde en als ik voor iemand anders had voorgeschoten, hadden we op die ene avond twee nieuwe leden gehad. Maar die tweede komt vast wel weer.
|
4-jan-2010 | Algemene Ledenvergadering |
|
11-jan-2010 | Waarnemingen met Loes Hof |
We waren blij Loes Hof eindelijk te mogen begroeten. Ik had haar al een paar keer aan de lijn gehad vanwege de keren dat het niet door kon gaan en dan is het extra leuk haar te ontmoeten. Maar ook omdat het al een paar keer mis gegaan was. In mei vorig jaar toen ze ziek was en ons niet kon bereiken wat haar schuld niet was omdat we geen extra telefoonnummer aan haar gegeven hadden voor het geval er een kink in de kabel zou komen. Daarom ging het in augustus beter toe ze ruim op tijd ons verwittigde dat er iets tussen gekomen was en dat ze graag een andere keer zou komen. De andere keer was dus nu, hoewel ….. Door mijn fout moesten we haar nu weer bellen of het haar goed uitkwam dat we het een weekje eerder deden. Gelukkig was dat in orde en zo kwam ze 11 januari naar Mozamo om ons een en ander over ons te vertellen. Ze was wat ouder dan ik haar voor de telefoon geschat had. Ze klonk dan ook best jeugdig. Aan het begin van zo’n avond worden vaak algemene dingen gezegd waar we allemaal wat aan hebben. Zo ook nu. Loes haalde niet zichzelf naar beneden, door te zeggen dat het niet bijzonder is wat ze op zo’n avond doet, maar stak ons een hart onder de riem, door te zeggen dat iedereen bijzondere gaven heeft en uniek is. Verder vond ze dat we het niet moeten zoeken in grote woorden maar in een klein gebaar. Ik kan me daar alles bij voorstellen. Ze heeft in totaal 17 mensen toegesproken. Het lijkt niet veel maar de manier waarop ze met je praatte en de tijd die ze voor je uittrok maakte dat je je echt aan de beurt voelde. Het is altijd jammer als niet iedereen aan de beurt komt, maar dat is nu eenmaal zo. Aan haar manier van doen kon je echt merken dat ze zich huis voelde bij ons. Er ging ook af en toe een lach door de zaal, wat de stemming na uitspraken die wat emoties te weeg brachten,weer wat ophaalde.
|
28-jan-2010 | alleen voor leden met Annelies Weenings (huisavond) |
|
15-feb-2010 | 5 ritmes van Gabrielle Roth met Leon Desk |
Léon begon met te vertellen dat de aantekeningen niet zo wilden vlotten en toen hij ze gedeeltelijk klaar had was hij ze ineens weer kwijt. Dat kun je zo hebben met die computers! Maar al gauw bleek dat hij geen aantekeningen nodig had. De avond werd zo één spontaan gebeuren. Met dansen beweegt het hele lijf dus ook alle organen en het bloed, eigenlijk net zoals alles in beweging is, denk aan de aarde, de zon en de maan. Alles heeft energie. Als een eend ruzie heeft gehad met één van zijn soortgenoten, zie je hem schudden met zijn staart, om de energie weer af te voeren. Dat kunnen we ook zien bij veel andere dieren. Wij bewegen niet meer van nature. We moeten meer luisteren naar ons lijf. We denken te veel en dat begint al met school, waar de kinderen nu al veel eerder moeten leren dan vroeger. Het is heel makkelijk aan te leren. Er zijn verschillenden manieren van bewegen. Denk alleen al aan: met je hoofd, schouders, pols en rug. Gabrielle heeft het ontwikkeld en Léon is door haar opgeleid. Hij bewoog altijd al veel, deed veel aan sport, maar tijdens zijn studie psychologie kwam het er niet meer van. Na één uurtje dansen bij Gabrielle wist hij het en na 10 jaar kreeg hij behoefte er les in te geven. Als je iemand ziet dansen zoals Léon zou je je kunnen afvragen: Wie onderscheidt de danser van de dans? We zijn het contact kwijtgeraakt met ons lijf. De ziel vergelijken we vaak met de adem en we ademen in het hier en nu. Je moet bewegen zoals het lichaam wil bewegen. In Zuidelijk Afrika gaat men dansen na een veldslag om de saamhorigheid te benadrukken en voor heling van de stam. Bewegingsmeditatie zou je het kunnen noemen. Gabrielle heeft een routekaart gemaakt, waarmee je reist. Het is de routekaart naar jezelf, het brengt je terug in je lijf. De vijf ritmes kunnen als volgt omschreven worden: 1 Vloeibaar: maak contact met de grond en met je lijf, maak je lichaam vloeibaar. 2 Staccato: geef uitdrukking met korte bewegingen. 3 Chaos: geef je over en maak ruimte in je lijf. 4 Lyrische beweging: maakt ruimte voor transformatie en verbinding. 5 Contemplatie: stilte, geef je over aan wat bewogen wil worden. Het hoeft geen uitvergroting te zijn, het kan ook heel subtiel uitgevoerd worden. De muziek helpt je door de 5 ritmes heen. Léon heeft er in die tien jaar bevrijding door gekregen, energie, spontaniteit en vitaliteit. Na de theorie en het voordansen van Léon mochten we het zelf in praktijk gaan brengen. Je zult er niet vreemd van opkijken als ik zeg dat Léon het mooiste danste, maar daar ging het niet om. Ieder danste op zijn eigen wijze en dat was goed. Op zeker moment moest de helft van ons gaan zitten om de anderen gade te slaan. Het was een door elkaar verweven ritmisch geheel, wat er verbazingwekkend uitzag. Op een gegeven moment waren er zelfs oergeluiden te horen, waar niemand gek van opkeek. Ik tenminste niet. Ik heb nog nooit zo genoten van een uurtje dans, op de avond na, dat ik met mijn Thea ons eerste afspraakje had, ruim 40 jaar geleden….
|
15-mrt-2010 | De geheime leer van de Sjamaan met Avani van Leeuwen |
Avani is een Westerse Sjamaan. Na zijn medische studie, hij is arts, zocht hij heling. Via Psychosynthese en de Kabbala, met de Westerse mystiek, kwam hij uit bij Osho, Baghwan en de Oosterse traditie van mediteren. Daarna trok hij naar Zuid-Amerika om Sjamanen te ontmoeten en toen weer naar Noord-Amerika. Normale mensen zien de letterlijke wereld, de materie. Sjamanen gaan hun pad met een andere waarneming. De taal van de symbolische wereld is de gevoelige taal van essentie, van de mythische wereld, de buitenwereld en de binnenwereld. In de traditie van de Inca’s is het pad van de Sjamaan een pad van macht. De Sjamaan is een individu en werkt voor het geheel. De Sjamaan gebruikt de zon om de dag door te gaan. De Sjamaan gaat het pad en wordt steeds lichter. Bergen vertegenwoordigen Krachten die je kunt aanroepen. De ratel, die door de Sjamaan gebruikt wordt, trilt de vastzittende energieën los zoals ook de didgeridoo en de trommel dat doen. Maar de waarnemer is van essentieel belang, want waarnemen verandert de energie en zo de wereld: “Alles beweegt”. Ieder mens moet weten dat hij niet het verhaal is maar dat hij het verhaal vertelt! Een mysterie is onnoembaar maar je kunt het wel ervaren. Innerlijk weten is iets anders dan weten in je hoofd. Door je voorouders een plek te geven eer je ze. Als je dat niet doet zitten ze op je nek. Door ze dankbaar te zijn rond je iets af en als je ze niet eert houd je ze vast. Als je ze wel eert heel je jezelf én je voorouders en maak je ze los. Door onbegrip voor hen verwond je jezelf. Bij de bekende familieopstellingen moet de voorouder worden geheeld. Dat kan door in die opstelling meer begrip te krijgen en hen daarna te eren. Ons innerlijk is een mysterie. Alles verandert en dat is angstig voor je EGO. De emoties van afgescheidenheid, hechting, lijden en oordelen zijn voeding voor je EGO. Als je stopt met voeden worden we angstig. Denken in je hoofd is verkeerd. Waar en onwaar is niet goed of slecht. Je hart geeft de richting, je hoofd de sturing. Je keuze is voor één van beide.
|
24-mrt-2010 | Schilderen van je eigen innerlijk beeld met Riet van Diemen (huisavond - alleen voor leden) |
|
12-apr-2010 | Handlijnkunde en lezen met Ton Oltshoorn |
|
17-mei-2010 | Biofotonen Coherentie of Lichttherapie met Anouk Groen |
|
13-sep-2010 | Waarnemingen met Sjoerd Hidma |
|
18-okt-2010 | Orbs en anderelichtfenomen. Komen ze van elders of zijn ze aards? met Ed Vos |
|
15-nov-2010 | 2012, de onthulling, Is er maar één waarheid met Peter Toonen |
|
13-dec-2010 | Klankschalen, trom en didgeridoo. Muziek in de donkere dagen met Henk Koopmans |
|
17-jan-2011 | Waarnemingen met Omata |
|
14-feb-2011 | Scheid het fijne van het grove. Over de hogere en lagere natuur van de mens. met Klaas Laan |
|
21-mrt-2011 | Op weg naar 2012. Helen met hoogfrequente energie. met Ellen Engelman
|
|
18-apr-2011 | Werken met trillingsfrequenties meddels de sajeevini-methode. met Matthijs v.d. Stroom
|
|
23-mei-2011 | Sai Baba. Wat is waarlijk bij deze grote mens? met Harmen Reerink
|
|
|
| |
| |
 |
|
 |
